Tuesday, October 10, 2017

Συνέχεια σταχυολόγησης διορθώσιμων ανωμαλιών



Συνέχεια σταχυολόγησης διορθώσιμων ανωμαλιών
Πολλά των οποίων είναι απλά και αυτονόητα, όπως το ελληνικό, η γραφειοκρατεία κτττος
﷽﷽﷽﷽﷽﷽στχ
Κηφισιά, 10 Οκτωβρίου 2017 
Γράφει ο
Νίκος Αναγνωστάτος

Συνεχίζω σήμερα την σταχυολόγηση διορθώσιμων ανωμαλιών, οι οποίες πρέπει να ομολογήσω είναι πάμπολλες, οπότε είναι κάπως δύσκολη η επιλογή. Θα επιλέξω τις πλέον επίκαιρες και κάποιας αυξημένης σημασίας.
Υπόθεση Ελληνικού. Εδώ σηκώνει κανείς τα χέρια ψηλά, μη έχοντας τι να σχολιάσει μπροστά στην απόλυτη αβελτηρία, αν δεν υποκρύπτεται σκοπιμότητα, έχουσα να κάνει με ιδεοληψίες και αφορμές να καθυστερήσει η επένδυση αν όχι να ματαιωθεί. Εξήντα χρόνια αεροδρόμιο, κανείς δεν διανοήθηκε να το χαρακτηρίσει αρχαιολογικό χώρο, αλλά ούτε και είκοσι περίπου χρόνια που έχει φύγει το αεροδρόμιο, οι τόσο ευαίσθητοι αρχαιολόγοι και οικολόγοι δεν επιχείρησαν κάποια μορφής ανασκαφή. Τα δένδρα που φυτεύτηκαν για τον ερχομό του Ζισκάρ Ντεσταίν, Πρόεδρου της Γαλλίας τότε, να χαρακτηρίζονται τώρα ως δάσος, δεν είναι μόνο ανόητο αλλά και παράνομο διότι θα έπρεπε να ήταν δάσος πριν το 1975 αν όχι το 1945. Στην επένδυση αυτή, όπως είναι γνωστό, θα ξοδευτούν περί τα οκτώ δις ευρώ και θα απασχοληθούν περί τις 80 χιλιάδες εργαζόμενοι τώρα και παρόμοιος αριθμός όταν ολοκληρωθούν. Τη στιγμή που εκλιπαρούμε να έρθουν επενδυτές, ως την μόνη δυνατότητα να ανακάμψει η οικονομία, να μειωθεί η ανεργία και να ελαττωθούν τα σκληρά και παράλογα φορολογικά μέτρα, ημείς άδωμεν. Κάποιοι ισχυρίζονται ότι ξεπουλήθηκε ο χώρος σε τιμή περί τα 90 εκατομμύρια το στρέμμα. Αγνοούν ή κάνουν πως αγνοούν, ότι από τα 6,5 χιλιάδες στρέμματα θα οικοδομηθούν μόνο τα δύο χιλιάδες και τα υπόλοιπα θα διαμορφωθούν σε πάρκα και χίλια δυο άλλες κατασκευές που μόνο έξοδα χρειάζονται για να γίνουν. Υπάρχουν πολλοί οι οποίοι αναγνωρίζοτας την αξία και σημασία των επενδύσεων, λέγουν ότι θα μπορούσαμε να το δώσουμε για ένα ευρώ, ενόψει του οφέλους. Να σημειώσουμε ότι υπήρχε στη συμφωνία ειδική ρήτρα για περίπτωση που ευρεθούν αρχαία, οπότε δεν υπήρχε θέμα. Ας ελπίσουμε ότι θα πάνε όλα καλά, χωρίς να εφευρεθεί κανένα καινούργιο πρόβλημα. Αυτά για το ελληνικό.
Υπόθεση γραφειοκρατίας. Με την ευκαιρία που μιλάμε για επενδύσεις, ένα μεγάλο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι επενδυτές, είναι η φοβερή γραφειοκρατία η οποία πολλές φορές είναι από ανασταλτικός παράγων, να μετατρέπεται σε αποτρεπτικό. Είχα κάποτε προτείνει μία καινοφανή λύση, απλή ως το αυγό του Κολόμπου, η οποία παραλίγο να γίνει αποδεκτή, έτσι θα την επαναλάβω, με την προσδοκία να εφαρμοστεί προς όφελος όλων, εκτός από εκείνους που … χρησιμοποιούν την γραφειοκρατία. Είμαι προσωπικά θύμα! Μία πρώτη και βασανιστικότερη μορφή είναι η έκδοση αδειών ίδρυσης και λειτουργίας μιας επιχείρησης. Συνήθως χρειάζονται από ένα μέχρι δύο χρόνια, καλώς εχόντων. Η πρότασή μου είναι ο επενδυτής να υπογράφει μια υπεύθυνη δήλωση στην οποία να περιγράφονται όλα όσα πρέπει να κάνει μέσα σε, ας πούμε, ένα χρόνο, να υπογράφει την υπεύθυνη δήλωση και να παίρνει την άδεια ίδρυσης και λειτουργίας αμέσως. Αυτοστιγμεί. Θα γνωρίζει βέβαια ότι θα μπορέσει να εκτελέσει όλα όσα αναφέρονται στην δήλωση αυτή, διότι άλλως θα ανακαλείται η άδεια. Αυτά που θα περιέγραφε η Δήλωση θα ήταν αρκετά, πολλά από αυτά υπερβολικά, ίσως παράλογα, αλλά όχι απαραίτητα. Όταν εφαρμοστεί η υπογραφή της δήλωσης και να εκδίδεται η άδεια αμέσως, κάθε φορά θα μειωνόταν αυτές οι απαιτήσεις και θα έφθανε γρήγορα, να περιοριστούν στις αναγκαίες και λογικές. Τούτο θα συνέβαινε, όπως ενδεχομένως θα έχει γίνει αντιληπτό, διότι οι πολλές προϋποθέσεις, οι οποίες κάποτε μπορεί να ήταν αναγκαίες, τις διατηρούσαν οι αρμόδιοι υπάλληλοι, για να διατηρείται η .. εξουσία τους, η οποία θα είχε εξαφανιστεί με την Δήλωση.
Υπόθεση φοροδιαφυγής. Πολλά λέγονται και περισσότερα προσπαθούν όλοι οι Υπουργοί Οικονομικών να εφαρμόσουν, με τελευταία προσπάθεια την χρήση κάρτας σε POS. Ασφαλώς και έχει φέρει αποτελέσματα. Υπάρχει όμως ένας απλούστερος τρόπος, απόλυτα αποδοτικός, τον οποίο όλοι θα εφαρμόσουν από μόνοι τους χωρίς καμία πίεση ή μέθοδο ελέγχου, αλλά με μεγάλη τους χαρά και σθένος. Δεν θα χρειαστεί καν να υπάρχουν ελεγκτές για να κινδυνεύουν με προπηλακισμούς. Η λύση είναι πρώτον να μην υπάρχει κανένα αφορολόγητο ποσό, αλλά όλες οι αποδείξεις εξόδων τους, να εκπίπτουν από το εισόδημά τους και έτσι να μειώνεται ο φόρος. Ποιος δεν θα ζητήσει απόδειξη σε μια τέτοια περίπτωση; Ασφαλώς και δεν είναι τόσο απλό. Ο υπουργός των οικονομικών θα ξεσηκωθεί, δικαίως ίσως, ότι θα εισπράττονται πολύ λίγοι φόροι. Σωστό, αλλά υπάρχει λύση. Θα υπολογιστεί το ποσό που θα πρέπει να εισπραχθεί ή από αυτό που εισπράχθηκε την τελευταία χρονιά, σε σχέση με τα οικονομικά των πολιτών, ρυθμίζοντας αν πρέπει να αυξηθεί ή να ελαττωθεί η φορολογία και θα αποφασίζει το ποσοστό του ποσού των αποδείξεων που θα ληφθεί υπόψη που θα εκπέσει από τα έσοδά τους. Δηλαδή θα υπολογίζονται όλες οι αποδείξεις, αλλά ένα μέρος τους, ώστε να υπάρχει ισορροπία στα έσοδα. Το σύστημα αυτό θα συμπεριληφθεί στην οικονομική πολιτική της κυβέρνησης, ως προς το πόσους φόρους θέλουν να εισπράξουν από τα εισοδήματα των πολιτών.
Υπόθεση «Διόρθωσης Φύλου». Το θέμα αυτό δεν περιλαμβάνεται στις «διορθώσιμες ανωμαλίες», αλλά λόγω επικαιρότητας, έκρινα ορθό να κάνω ένα μικρό, σεμνό και όσο μπορέσω, προσεκτικό σχόλιο. Η απορία μου έγκειται στο ποιο ήταν το κίνητρο ή μάλλον η επείγουσα ανάγκη να νομοθετηθεί τώρα αυτό το θέμα! Αλήθεια ποιος, πότε και που εμπόδισε κάποιον ομοφυλόφιλο να ενεργήσει ή να χαρεί τις ιδιαιτερότητές του; Τούτο το σεβόμαστε όλοι υποθέτω. Κανείς πιστεύω, πέραν της ενόχλησης που ενδέχεται να προκαλούσαν οι εξαλλοσύνες αυτών των τύπων με τις παρελάσεις τους και τις φωνασκίες τους, δεν ενοχλείται, ούτε τους δημιουργείται πρόβλημα με την παρουσία τους στην κοινωνία. Οι σοβαροί, στους οποίους η φύση τους επιφύλαξε αυτήν τους την «διαταραχή», ή όπως αλλιώς χαρακτηρίσουμε την παρεκτροπή αυτή της φύσης, όχι μόνο δεν καμαρώνουν και δεν προκαλούν, αλλά  με σεμνότητα, με σεβασμό προς όλους, εμφανίζονται όσο πιο αθόρυβα μπορούν, πολλοί των οποίων προσπαθούν να μη γίνει αντιληπτό στο ευρύτερο κοινό, απλά διότι δεν έχουν να κερδίσουν τίποτε, ούτε βέβαια μπορούν να αλλάξουν κάτι. Το ψηφισθέν πλέον νομοσχέδιο, με τίποτε δεν θα διορθώσει το «λάθος» αυτό της φύσης, αν η ταυτότητα τους αλλάξει το φύλο τους, ούτε, κατά την ταπεινή μου γνώμη, θα βελτιώσει τις συνθήκες της ζωής τους. Οι μόνοι που ενδέχεται να εκμεταλλευτούν τον ισχύοντα πλέον νόμο, είναι οι έξαλλοι, οι ακραίοι και οι φωνασκούντες, πιστεύοντας ότι έτσι επιβάλλονται στην κοινωνία. Σε κάθε περίπτωση, αν κάτι τέτοιο εθεωρείτο χρήσιμο, θα μπορούσε να ψηφιστεί αθόρυβα και με συναίνεση.    
          Νίκος Αναγνωστάτος                                                                                                 e-mail: nanagnostatos@gmail.com
Thiakos.blogspot.com

 Ξυπνήστε Ρε

Συνέχεια σταχυολόγησης διορθώσιμων ανωμαλιών Πολλά των οποίων είναι απλά και αυτονόητα, όπως το ελληνικό, η γραφειοκρατεία κτλ

Γράφει ο Νίκος Αναγνωστάτος
Συνεχίζω σήμερα την σταχυολόγηση διορθώσιμων ανωμαλιών, οι οποίες πρέπει να ομολογήσω είναι πάμπολλες, οπότε είναι κάπως δύσκολη η επιλογή. Θα επιλέξω τις πλέον επίκαιρες και κάποιας αυξημένης σημασίας.

Συνέχεια σταχυολόγησης διορθώσιμων ανωμαλιών Πολλά των οποίων είναι απλά και αυτονόητα, όπως το ελληνικό, η γραφειοκρατεία κτλ

Γράφει ο Νίκος Αναγνωστάτος
Συνεχίζω σήμερα την σταχυολόγηση διορθώσιμων ανωμαλιών, οι οποίες πρέπει να ομολογήσω είναι πάμπολλες, οπότε είναι κάπως δύσκολη η επιλογή. Θα επιλέξω τις πλέον επίκαιρες και κάποιας αυξημένης σημασίας.

Tuesday, September 26, 2017

Σταχυολόγηση διορθώσιμων ανωμαλιών



Συμπλήρωση χρήσιμων λεπτομερειών στη υπόθεση Γεωργίου
Σταχυολόγηση διορθώσιμων ανωμαλιών
Ποιες είναι και πως αποφεύγονται οι ευθύνες των Υπουργώντος
﷽﷽﷽﷽﷽﷽στχ
Κηφισιά, 26 Σεπτεμβρίου 2017 
Γράφει ο
Νίκος Αναγνωστάτος

Με αίσθημα ευθύνης και αντικειμενικότητας,  θα προσπαθήσω να σταχυολογήσω μερικές εξόφθαλμες αστάθμητες, για να μην τις αποκαλέσω ανωμαλίες, οι οποίες όμως είναι διορθώσιμες. Στις διορθώσεις να επικεντρώσω την προσπάθειά μου, ευελπιστώντας να προσφέρω δυνατότητες διόρθωσής τους:   
α΄ Υπόθεση Γεωργίου: Την υπόθεση αυτή ανέλυσα αρκετά κατά το δυνατό, στο προηγούμενο σημείωμά μου, κάτι που, εκ των πραγμάτων, δημιούργησε πολλές και διάφορες αντιδράσεις. Ήταν φυσικό θα έλεγα, για μια υπόθεση η οποία, όπως αποδείχθηκε από τις τόσο έντονες και εν πολλοίς αντιθεσμικές αντιδράσεις και παρεμβάσεις από υψηλόβαθμους και διακεκριμένους παράγοντες. Μία από τις δικαιολογημένες, υποτίθεται, αντιδράσεις, ως αναντίρρητο επιχείρημα, ήταν ότι το πόρισμα Γεωργίου βγήκε το Φθινόπωρο του 2010, ενώ στο Μνημόνιο μπήκαμε τον Μάϊο του 2010.
Παρόλο που τούτο ακούγεται λογικό, εν τούτοις συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Ήτοι: Όταν ο Πρωθυπουργός ΓΑΠ, εξαγγέλλει από το γραφικό όμορφο Καστελλόριζο τον Απρίλιο του 2010, με ύφος ωσάν να μας έλεγε ότι έρχονται ημέρες παραδείσου, ότι πρέπει να προσφύγουμε στην Ε.Ε. «για την ενεργοποίηση του Μηχανισμού Στήριξης», που μας έριξε στα τάρταρα, διαπιστώθηκε υποθέτω, άλλως όφειλαν να διαπιστώσουν,  ότι ο Πρωθυπου-ργός δεν είχε κανένα θεσμικό στοιχείο για μια τέτοια, καθοριστική για τη χώρα, εξαγγελία, πέραν του γεγονότος ότι δεν είχε νόμιμο δικαίωμα για εξαγγελίες έχουσες να κάνουν με οικονομικά του προηγουμένου έτους πριν ολοκληρωθούν οι κοινοβουλευτικές διαδικασίες για τις απαραίτητες εγκρίσεις, έπρεπε να βρεθεί τρόπος να καλυφθεί αυτή η πρωθυπουργική θεσμική παράλλειψη. Έτσι επιτρατεύτγηκε ο κ.Γεωργίου να καλύψει με τον τρόπο του αυτό το κενό, έστω και μερικώς! Τόσο απλά καταρρίπτεται το τόσο δυνατό (;) αυτό επιχείρημα!
Άλλωστε, όπως έχω εξηγήσει σε προηγούμενο σημείωμά μου, τα χρήματα που χρειαζόταν για να αντιμετωπιστούν οι ανάγκες της χώρας, αν πράγματι αυτό ήταν το πρόβλημά του Πρωθυπουργού, θα μπορούσε να πάρει όσα χρήματα νόμιζε ότι χρειάζεται και για όσο χρόνο έκρινε, με επιτόκιο 0,3% πάνω από αυτό που έχαιρε η Γερμανία, δηλαδή το καλύτερο του κόσμου. Αντί αυτού ο πρωθυπουργός έδωσε παροχές στους άνεργους και δεν πήρε κανένα δάνειο! Οπότε ξαφνικά τον Απρίλιο διαπίστωσε ότι χρειάζεται χρήματα που δεν μπορούσε πλέον να τα παρέξει η αγορά και κατέφυγε στην ΕΕ, ενεργοποιώντας τον Μηχανισμό Στήριξης και μας έβαλε στο πάγο, όπου ακόμη βρισκόμαστε.
Και κάτι ακόμη στη μεθόδευση Γεωργίου για αύξηση του δημοσιονομικού χρέους. Αν δεν κάνω λάθος, μετέφερε εισπράξεις του έτους 2009 στο 2010 και έφερε έξοδα του 2010 στο 2009. Ήρωας αυτής της αποκάλυψης είναι η κ.Γεωργαντά, άνθρωπος της οικογένειας Παπανδρέου, ο οποίος και την είχε ορίσει στο ΔΣ της ΕΛΣΤΑΤ, με την λογική πεποίθηση ότι δεν θα αντιδρούσε για κάτι που επιθυμεί ο ίδιος. Έπεσε έξω όμως, διότι η κ.Γεωργαντά τίμησε την επιστήμη της αντί της αμφίβολης (;) άποψης και θέλησης του κ.Γεωργίου.
β΄ Υπόθεση υπουργού κ.Κουρουπλή. Με αφορμή το ατύχημα του πλοίου ΑΓΙΑ ΖΩΝΗ II, χωρίς να σχολιάσω το γεγονός αυτό, θα σχολιάσω αν, πότε και για ποιους λόγους έχει ευθύνη ο υπουργός για κάποιο παρόμοιο ή άλλο σοβαρό συμβάν. Σε προηγούμενο σημείωμά μου, σχολιάζοντας την παθογένεια της δημόσιας διοίκησης, σημείωσα ότι το πρόβλημα διογκώνεται διότι ο κάθε υπουργός δεν εποπτεύει απλά και δεν χαράζει μόνο την κυβερνητική πολιτική όπως θα έπρεπε, αλλά διοικεί και τις υπηρεσίες του υπουργείου, εκμηδενίζοντας έτσι τον ρόλο των υπηρεσιών του υπουργείου, οι οποίες αντικαθίστανται από τους πολυπληθείς συμβούλους του κάθε υπουργού και έτσι άθελά τους αδιαφορούν.
Κάτι τέτοιο γίνεται σε όλα τα υπουργεία, από όλες τις κυβερνήσεις. Προφανώς τούτο γίνεται για πελατειακούς λόγους εν όψει των προσεχών εκλογών, αφού οι υπουργοί είναι και βουλευτές που θέλουν να επανεκλεγούν. Για το λόγο τούτο και όχι μόνο, καλό είναι οι υπουργοί να μην είναι βουλευτές, όπως στα περισσότερα προηγμένα κράτη, αλλά να τοποθετούνται άτομα ξέχωρης ικανότητας, μόρφωσης και αποδοτικότητας, για τα βέλτιστα αποτελέσματα της κυβερνητικής πολιτικής, εποπτεύοντας μόνο τις υπηρεσίες, χωρίς να πρέπει να βλέπει σχεδόν κάθε εισερχόμενο και εξερχόμενο έγγραφο και να έχει τον τελευταίο λόγο για το κάθε τα, όπως γίνεται σήμερα.
Σε κάθε υπουργείο υπάρχει οργανόγραμμα με τις αρμοδιότητες και τρόπο δράσης της κάθε υπηρεσίας, το οποίο ο υπουργός μπορεί να το βελτιώσει, αν έτσι κρίνει. Οι γενικοί διευθυντές ελέγχουν και κρίνουν τη δράση των υπηρεσιών, με ανώτερο γενικό ελεγκτή και κριτή το Γενικό Γραμματέα του Υπουργείου, αλλά ποτέ ο Υπουργός, εκτός και αν έχει διαπιστώσει δυσλειτουργίες, οπότε παρεμβαίνει ιεραρχικά είτε για την αποκατάσταση της παράλειψης, είτε για επιβολή κυρώσεων αν χρειαστεί. Έτσι και μόνο έτσι ένα υπουργείο μπορεί να λειτουργεί αποδοτικά. Επειδή ο Γενικός Γραμματέας έχει καθοριστικό ρόλο και ο σύνδεσμος με την κυβέρνηση, η πρότασή μου είναι να επιλέγεται με διαγωνισμό για τον καταλληλότερο και με θητεία, μάλλον πενταετή, χωρίς την παρέμβαση της κυβέρνησης.
          Όταν λοιπόν συμβεί κάποιο έκτακτο συμβάν, όπως αυτό του πλοίου που βυθίστηκε, η αρμόδια υπηρεσία ή υπηρεσίες ενεργούν αμέσως, σύμφωνα με τις προβλεπόμενες οδηγίες και διατάξεις και έτσι αντιμετωπίζεται το συμβάν με το αποτελεσματικότερο τρόπο. Έτσι στην περίπτωση του ναυαγίου του ΑΓΙΑ ΖΩΝΗ II, αν οι υπηρεσίες του υπουργείου ενεργούσαν αμέσως, θα είχε προληφθεί το μεγαλύτερο μέρος, αν όχι όλο, της οικολογικής καταστροφής που υπεστήκαμε. Ασφαλώς ο υπουργός είναι πάντα υπεύθυνος αν κάτι ,πάει στραβά, αν δηλαδή οι υπηρεσίες δεν έκαναν καλά τη δουλειά τους, διότι τότε ενδεχομένως ευθύνεται για ελλιπή εποπτεία. Αλλά τότε διατάζει αμέσως ΕΔΕ για την διαπίστωση των ευθυνών όπου υπάρχουν, επιβάλλοντας τις ανάλογες ποινές όπου καταλογιστούν και λαμβάνονται μέτρα για την αποτροπή στο μέλλον παρόμοιων σοβαρών συμβάντων. Από τα πιο πάνω δεν διακρίνω να έχει γίνει τίποτε στην προκειμένη περίπτωση, ωσάν να ήταν όλοι άσχετοι και κανείς να μην ήξερε πως θα έπρεπε να ενεργήσει. ΕΔΕ δεν διατάχθηκε ακόμη!
          Τις πταίει; Περισσότερες διορθώσιμες ανωμαλίες, σε επόμενο σημείωμα.
Νίκος Αναγνωστάτος                                                                                                            e-mail: nanagnostatos@gmail.com
Thiakos.blogspot.com

Wednesday, September 20, 2017

Η καταστροφική συμβολή του κ.Ανδρέα Γεωργίου



Απαράδεκτη παρέμβαση των ιθυνόντων της Ε.Ε. υπέρ του κ.Γεωργίου Η καταστροφική συμβολή του κ.Ανδρέα Γεωργίου
Η ανεξάρτητη Δικαιοσύνη θα σώσει την υπόληψη της χώρας μαςτος
﷽﷽﷽﷽﷽﷽στχ
Κηφισιά, 20 Σεπτεμβρίου 2017 
Γράφει ο
Νίκος Αναγνωστάτος

Θεώρησα αναγκαίο να ασχοληθώ με την περιβόητη υπόθεση «Γεωργίου», η οποία όχι μόνο έχει ταρακουνήσει τη πολιτική και κοινωνική ζωή της χώρας μας, αλλά κινδυνεύουμε να θεμελιώσουμε ανεπανόρθωτα, να μπετoνάρουμε επί το λαϊκότερο,  τον χαρακτηρισμό της χώρας μας ως «μπανανία». Πρόκειται για τον κ.Ανδρέα Γεωργίου, στέλεχος του ΔΝΤ, τον οποίον, όλως τυχαίως (;), όρισαν πρόεδρος της ΕΛΣΤΑΤ, προκειμένου, μεταξύ άλλων, να προσδιορίσει το δημοσιονομικό έλλειμμα. Στην πραγματικότητα να ευρεθεί έλλειμμα πάνω από 15%, διότι μόνο με ένα τέτοιο έλλειμμα θεωρείται μία χώρα σε κατάσταση πτωχεύσεως, ώστε να ενεργοποιηθούν οι ανάλογοι μηχανισμοί. Για να το επιτύχει αυτό ο κ.Γεωργίου, άρχισε σταδιακά να το πηγαίνει αρχικά γύρω στο 11% με 12%, αλλά δεν ήταν αρκετό. Αποφάσισε λοιπόν, πρώτον, να μην συζητάει το θέμα με τα μέλη του Δ.Σ και να αποφασίζει μόνος του. Αυτό είναι το πρώτο του παράπτωμα που κρίθηκε ένοχος από την Δικαιοσύνη. Το δεύτερο παράπτωμά του ήταν να συμπεριλάβει στο δημόσιο χρέος τα χρέη των ΔΕΚΟ και άλλων οργανισμών, τα οποία κατά πάγια τακτική και σύμφωνα με την επικρατούσα πρακτική αλλά και νομοθεσία, δεν συμπεριλαμβάνονται, όπως ακριβώς συμβαίνει και στην Ευρώπη. Έτσι με δική του μονομερή απόφαση, κατέληξε ότι το δημόσιο χρέος ήταν 15,2%! Επιτεύχθηκε έτσι το μαγικό νούμερο εκείνο που αιτιολογούσε την κατάσταση πτωχεύσεως της χώρας μας και επομένως χρειαζόμαστε χρηματική ενίσχυση από τον Μηχανισμό Στήριξης της Ε.Ε., με τους γνωστούς πλέον όρους. Τους λόγους θα τους αναπτύξω πιο κάτω.
 Αμέσως ο αντιπρόεδρος της ΕΛΣΤΑΤ κ.Λογοθέτης και το μέλος η κ.Γεωργαντά, διαμαρτυρήθηκαν και δημόσια και υπέβαλαν και καταγγελία στην Εισαγγελία, για τα δύο πιο πάνω παραπτώματα του κ.Γεωργίου, διότι ήταν και οι ίδιοι θύματα και διότι έτσι απαξιωνόταν η επιστημονική τους υπόσταση. Η Δικαιοσύνη εξέτασε την πρώτη παράβαση του κ.Γεωργίου για αγνόηση των μελών του ΔΣ και κρίθηκε ένοχος για παράβαση καθήκοντος και εκκρεμεί να κριθεί η δεύτερη και ουσιαστική παράβαση, τον συνυπολογισμό στα ελλείμματα τα χρέη των ΔΕΚΟ κλπ. Εκεί βρισκόμαστε τώρα. Το περίεργο που εύλογα δημιουργούν πολλά και σοβαρά ερωτήματα είναι ότι όλοι οι Ιθύνοντες της Ε.Ε., συμπεριλαμβανομένου και του ΔΝΤ, έχουν πέσει με τα μούτρα να υπερασπιστούν τον κ.Γεωργίου, χωρίς καμία επιφύλαξη και κανένα δισταγμό που να αιτιολογούν την πρωτόγνωρη αυτή παρέμβαση στην ελληνική κυβέρνηση, αγνοώντας ότι κανείς και καμία κυβέρνηση δεν μπορεί να παρέμβει στην ελληνική Δικαιοσύνη, όπως και στις χώρες τους υποθέτω. Έφθασαν μέχρι το σημείο να απαιτούν την απαλλαγή πάσης ευθύνης του κ.Γεωργίου, ως Μνημονιακό όρο (εντολή δηλαδή) και συγχρόνως να καλυφθούν από το δημόσιο όλα τα δικαστικά και δικηγορικά έξοδα, κάτι που η κυβέρνησή μας δυστυχώς το έχει αποδεχτεί! Αν είναι δυνατόν; Τι έτι χρείαν μαρτύρων έχωμεν για να χαρακτηριστούμε ως χώρα «Μπανανία»!!! Ευτυχώς έχουμε ακόμη ανεξάρτητη Δικαιοσύνη και Δικαστές τολμηρούς για να εκτελούν ανεπηρέαστοι το καθήκον τους, διαφυλάσσοντας έτσι την αξιοπιστία της Δικαιοσύνης, αλλά και την αξιοπρέπεια της χώρας μας.
Υπάρχει πληροφορία ότι η χώρα μας χρεωστούσε στη Γερμανία από εξοπλιστικά προγράμματα επί πρωθυπουργίας του κ.Σημίτη, 80 δις ευρώ, τα οποία κανείς δεν γνωρίζει αν πως και πότε θα πληρωνόταν. Έτσι καταβλήθηκαν από τα 130 δις ευρώ που μας δάνεισε η Ε.Ε. τον Μάιο του 2010, με την υπογραφή του πρώτου Μνημονίου. Μια εξ αντικειμένου επιβεβαίωση αυτού του γεγονότος αποτελεί η επιβράβευση, αμέσως μετά, του τότε Πρωθυπουργού Γεωργίου Παπανδρέου από την γερμανική κυβέρνηση με το ανώτερο ίσως βραβείο της «Πύλης του Βρανδεμβούργου», για τις υπηρεσίες του. Ποιες υπηρεσίες άραγε; Την αποδοχή του Μνημονίου και την εξ αυτού δυνατότητα αποπληρωμής του χρέους μας των 80 δις ευρώ; Όσο φυσικό λοιπόν και αν είναι, τον υπερασπίζονται όλοι οι μεγάλοι αυτού του κόσμου, άλλο τόσο είναι και απαράδεκτο και απολύτως κατακριτέο! Είναι να απορεί κανείς πως δεν διστάζουν να εκτεθούν σε όλον το υπόλοιπο κόσμο, και δη με έναν τέτοιο χονδροειδή τρόπο, χωρίς να λαμβάνουν υπόψη τους ότι έτσι αποκαλύπτονται οι λόγοι που μας έσυραν στα Μνημόνια με εντολοδόχο τον πρώην πρωθυπουργό Γ. Α. Παπανδρέου.
Πλήρη και νομική πλέον θεμελίωση της ανθελληνικής (μόνο;) αυτής ενέργειας του Γεωργίου Παπανδρέου, αποτελεί η μήνυση που υπέβαλαν οι Λεωνίδας Στάμου δικηγόρος και ο Νικολόπουλος Νίκος βουλευτής, για προσβολή του πολιτεύματος. Η μήνυση αυτή επικαλείται τις προϋποθέσεις και τις χρονικές περιόδους που ένας πρωθυπουργός δύναται να προβαίνει σε δηλώσεις έχουσες με τα οικονομικά του κράτους και ιδιαίτερα με το τυχόν έλλειμμα του προηγούμενου οικονομικού έτους, οι κυριότερες των οποίων είναι: α)Το έλλειμμα να έχει ελεγχθεί και εγκριθεί ή διορθωθεί από το Ελεγκτικό Συνέδριο, κάτι που θα γινόταν στο τέλος Αυγούστου του 2010. β) Το Ελεγκτικό Συνέδριο, δια του υπουργείου οικονομικών, διαβιβάζει την έκθεσή του που αφορά τον ισολογισμό και τον απολογισμό, στη Βουλή. γ)Αφού εξεταστεί από την αρμόδια Επιτροπή της Βουλής, διαβιβάζεται στην ολομέλεια της Βουλής «η οποία επικυρώνει ή απορρίπτει (ολικώς ή μερικώς) τον Ισολογισμό και Απολογισμό του Κράτους του προηγουμένου οικονομικού έτους». Ο ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΌΣ του 2009 ΚΥΡΩΘΗΚΕ με τον Ν. 3930/2011 (ΦΕΚ 47 Α/10-03-2011.
          Σύμφωνα με το Σύνταγμα της Ελλάδος και τον Κώδικα Δημοσίου Λογιστικού, ο Πρωθυπουργός, όχι μόνο δεν μπορεί να προβεί αυθαίρετα, από μόνος του, στις ανωτέρω καταγγελλόμενες πράξεις, αλλά, αντιθέτως ΔΕΣΜΕΥΕΤΑΙ από την εξής διαδικασία», και αναφέρει τις πιο πάνω αναφερθείσες προϋποθέσεις, με λεπτομέρειες, από τις οποίες δεν τηρήθηκε καμία, όταν το Απρίλιο του 2010, ο Πρωθυπουργός ΓΑΠ εξήγγειλε από το Καστελόριζο την προσφυγή μας στην Ε.Ε. «για την ενεργοποίηση του Μηχανισμού Στήριξης», δηλαδή στην υπογραφή του Μνημονίου, το οποίο εξαθλίωσε τη χώρα μας και τους Έλληνες. Η κατηγορία στηρίζεται στο άρθρο 134, παρ. 2, εδ. α, ΠΚ, για Εσχάτη Προδοσία.
Νίκος Αναγνωστάτος                                                                                             e-mail: nanagnostatos@gmail.com
Thiakos.blogspot.com




Απαράδεκτη παρέμβαση των ιθυνόντων της Ε.Ε. υπέρ του κ. Γεωργίου
Η καταστροφική συμβολή του κ.Ανδρέα Γεωργίου
Η ανεξάρτητη Δικαιοσύνη θα σώσει την υπόληψη της χώρας μας

Γράφει: Νίκος Αναγνωστάτος


Θεώρησα αναγκαίο να ασχοληθώ με την περιβόητη υπόθεση «Γεωργίου», η οποία όχι μόνο έχει ταρακουνήσει τη πολιτική και κοινωνική ζωή της χώρας μας, αλλά κινδυνεύουμε να θεμελιώσουμε ανεπανόρθωτα, να μπετoνάρουμε επί το λαϊκότερο,  τον χαρακτηρισμό της χώρας μας ως «μπανανία». Πρόκειται για τον κ.Ανδρέα Γεωργίου, στέλεχος του ΔΝΤ, τον οποίον, όλως τυχαίως (;), όρισαν πρόεδρος της ΕΛΣΤΑΤ, προκειμένου, μεταξύ

ΣΤΙΛΠΩΝ

Απαράδεκτη παρέμβαση των ιθυνόντων της Ε.Ε. υπέρ του κ.Γεωργίου Η καταστροφική συμβολή του κ.Ανδρέα Γεωργίου

Η ανεξάρτητη Δικαιοσύνη θα σώσει την υπόληψη της χώρας μας

Γράφει ο Νίκος Αναγνωστάτος
Θεώρησα αναγκαίο να ασχοληθώ με την περιβόητη υπόθεση «Γεωργίου», η οποία
όχι μόνο έχει ταρακουνήσει τη πολιτική και κοινωνική ζωή της χώρας μας, αλλά κινδυνεύουμε να θεμελιώσουμε ανεπανόρθωτα, να μπετoνάρουμε επί το λαϊκότερο,  τον χαρακτηρισμό της χώρας μας ως «μπανανία». Πρόκειται για τον κ.Ανδρέα Γεωργίου, στέλεχος του ΔΝΤ, τον οποίον, όλως τυχαίως (;), όρισαν 

Ξυπνήστε Ρε

Τετάρτη, 20 Σεπτεμβρίου 2017

Απαράδεκτη παρέμβαση των ιθυνόντων της Ε.Ε. υπέρ του κ.Γεωργίου Η καταστροφική συμβολή του κ.Ανδρέα Γεωργίου

Η ανεξάρτητη Δικαιοσύνη θα σώσει την υπόληψη της χώρας μας

Γράφει ο Νίκος Αναγνωστάτος
Θεώρησα αναγκαίο να ασχοληθώ με την περιβόητη υπόθεση «Γεωργίου», η οποία
όχι μόνο έχει ταρακουνήσει τη πολιτική και κοινωνική ζωή της χώρας μας, αλλά κινδυνεύουμε να θεμελιώσουμε ανεπανόρθωτα, να μπετoνάρουμε επί το λαϊκότερο,  τον χαρακτηρισμό της χώρας μας ως «μπανανία». Πρόκειται για τον κ.Ανδρέα Γεωργίου, στέλεχος του ΔΝΤ, τον οποίον, όλως τυχαίως (;), όρισαν

 

Απαράδεκτη παρέμβαση των ιθυνόντων της Ε.Ε. υπέρ του κ.Γεωργίου
Γράφει ο
Νίκος Αναγνωστάτος
Θεώρησα αναγκαίο να ασχοληθώ με την περιβόητη υπόθεση «Γεωργίου», η οποία όχι μόνο έχει ταρακουνήσει τη πολιτική και κοινωνική ζωή της χώρας μας, αλλά κινδυνεύουμε να θεμελιώσουμε ανεπανόρθωτα, να μπετoνάρουμε επί το λαϊκότερο,  τον χαρακτηρισμό της χώρας μας ως «μπανανία». Πρόκειται για τον κ. Ανδρέα Γεωργίου, στέλεχος του ΔΝΤ, τον οποίον, όλως τυχαίως (;), όρισαν πρόεδρος της ΕΛΣΤΑΤ, προκειμένου, μεταξύ άλλων, να προσδιορίσει το δημοσιονομικό έλλειμμα. Στην πραγματικότητα να ευρεθεί έλλειμμα πάνω από 15%, διότι μόνο με ένα τέτοιο έλλειμμα θεωρείται μία χώρα σε κατάσταση πτωχεύσεως, ώστε να ενεργοποιηθούν οι ανάλογοι μηχανισμοί. Για να το επιτύχει αυτό ο κ.Γεωργίου, άρχισε σταδιακά να το πηγαίνει αρχικά γύρω στο 11% με 12%, αλλά δεν ήταν αρκετό. Αποφάσισε λοιπόν, πρώτον, να μην συζητάει το θέμα με τα μέλη του Δ.Σ και να αποφασίζει μόνος του. Αυτό είναι το πρώτο του παράπτωμα που κρίθηκε ένοχος από την Δικαιοσύνη. Το δεύτερο παράπτωμά του ήταν να συμπεριλάβει στο δημόσιο χρέος τα χρέη των ΔΕΚΟ κ